خبر خبر
ماه رمضون همتون مبارک
وبلاگ نویسی از عاداتم شده بود و ترک عادت موجب مرض ....فرار کردن راه حل من نبود برا رهایی از این حسی که اینجا ابرازش کردم ! راهی بود برا .... میگم ... اما جایی باید باشه که کسی جز مخاطب خاص(شما) اونجارو نخونه
پ.ن۱:آدم وقتی هل هل پست میذاره.. بایدم به جای اینکه بعدNoun، Adjective بذاره ... Verb بذاره اونم با ING !!!!!!!! کی شنیده که به apology بگن apologyzing!!!!!!!!!!!!!!
پ.ن۲ : زبون انگلیسیمونم داغون شد رفت با این هل هل بازیام !!!!!
پ.ن۳: دوباره خواهم نوشت ... جایی دورتر اما نزدیکتر از یک نفس عمیق ....آدرس خواهم داد ....
+ نوشته شده در یکشنبه بیست و چهارم مرداد 1389ساعت 18:13 توسط پردیس شجاعی (مـمـوش)
|
(وقتی به ولایت خیلی خیلی دور کوچ کشیدن 
به دین مبین اسلام مس (اِاِاِ ، ببخشید! روی!!) آورد و تو بعضی از مراسم دعاخونی های خانومانه روضه میخوند
) ، چادر به سرکرد 
و رفت نون بگیره .
رو به خانومی که تو صف ، پشت سرش ایستاده بود کرد و پرسید :
) 
، از اینکه هفته قبلی با وجود عروسی خواهر مکرمه تان به زور هم شده کلاس رو دایر کردید و ما این هفته با وجود بیکاری های مفرط خودمون نیومدیم سر کلاس !!!! 
، جهت گرفتن مدرکی به نام دیپلم راهی یکی از دبیرستان های شبانه شهر خیلی خیلی دور شد و چون پولش کفاف کرایه های سرسام آورتاکسی های بی سیم شهر خیلی خیلی دور رو نمیداد و ازطرفی هم از روی کم حواسی بلیط اتوبوس و کارت متروش رو خونه جا گذاشته بود 
کل مسیر رو پیاده گز کرد 
. بعد از طی طریقی بس طولانی 
با ساختمان عظیمی به شکل کلیسای هموطنان مسیحی ! با ناقوسی بر سر یکی از 3 عمارت کلیسا مانند مواجه شد .
و کل ماجرا رو برای آقای نجار تعریف کرد . آقای نجار هم مثل اینکه براش لالایی بگن وسط حرفای خاله ریزه به خواب ناز رفته بود
وطبق گفته های خودش سر میز صبحونه فرداش تو خواب داشت با فرمول جدیدالکشف خودش سایز کلاه استاندارد
برای کلاه گذاشتن منطقی، سر ملت فهیم رو بررسی میکرد .
خاطرات تلخ و شیرین دانشجویی
!دعا کنید رتبه بیاره ! (درگوشی: شما دعا کنید شیرینی همتنو آپلود میکنم)!!
زده بود رو دید که داشت از پله ها میومد بالا . آبدارچی باهوش از اونجایی که در طی اخذ مدرک کارشناسی ارشد مهندسی شیمی
، چند واحد روانشناسی هم پاس کرده بود ، از چهره گرفته خاله ریزه پی به ماجرا برد !
و عضو بزرگ خاندان مدرک داران شهرخیلی خیلی دور بشین، باید یه مقدار بسلفین و یه مدرک، حتی خیلی بالاتر از دیپلم، بهتون میدن و دیگه هم دود چراغ نمیخورین، هم از گرما و سرما حفظید و هم طعم استرس
رو هم نمیچشید !
(جناب آقای نقاش) ، با خوبی و خوشی ، زیر سقف آپارتمانی65متری که پول مبلغ خرید رو با هزار ویک بدبختی وبا فروش کلیهء آقای نجار
و کلی عرق جبین جور کرده بودن ، مشغول صرف الفبای زندگی بودن .
، پول خوبی به جیب زد 
. اما بعد از ریختن دو سه تا از این آپارتمان ها روی سر ساکنین محترم و محترمه وزخمی شدن جمع کثیری از هموطنان و فرو ریختن چاه پارکینگ ساختمون و بلعیده شدن ماشینای رنگ و وارنگ توسط زمین گرسنه و شکایت اهالی ساختمون از آقای نقاش ، این کارو بوسید و گذاشت کنارو رفت خودشو بیمه عمر کرد تا یه آب باریکه ای برسه و روزگار بگذره . و از اون به بعد تصمیم گرفت اول سایز سر ملت رو بسنجه بعد هم اندازه سرشون ، بهشون پیشنهاد کلاه بده ! 
که مثلا با وجود همه بیکاری ها و بی پولی ها ازدواج کرده باشند، و مثلا چندتا بچه هم برای اکمال پروژه بدبختی ها داشته باشن ، تا روزها را بتونن با بچه ها و نوه ها سر و کله بزنن 
، خاله ریزه تصمیم گرفت حالا که از هر انگشت مبارک ، شصتاد عدد هنر مثل : رانندگی فرمول یک ، ملیله دوزی ، خیاطی دوزی ، آشپزی دوزی (ا ببخشید ، سفره آرایی )
مراجعه میکرد . در شهر خیلی خیلی دور، مراجع ذی صلاح
اداره مذکور از بس که به فکر مردم بودن ، کمر همت بر این بسته بودند که مبادا مردم شهر از زیادی مصرف شکر ، چای ، نان بربری و پنیر دچار اضافه وزن بشن . بنابراین در ساعات کار و زحمت شدید ، جلوی گرمای نفسگیربخاری
و سوز و سرمای کشنده کولر 
تو وعده های نیم ساعته به زور به معده مبارکشان ساندویچ نان و پنیر وچای شیرین میچپوندن 
